Osteopathie bij zwangerschapsproblemen.

Met een brede kijk, de beste kansen

Zwangerschap vereist een goed functionerend neuro-hormonaal controlesysteem, een goede balans tussen fysiologische activiteit en rust en een goede doorbloeding van de organen in o.a. het kleine bekken. Daarnaast kunnen problemen in de afweer een succesvolle zwangerschap in de weg staan.

Bij problemen met zwanger worden kunnen de volgende organen een rol spelen:

• Baarmoeder
• Eierstokken
• De bijnieren
• De dynamiek van de schedelbotten en schedelnaden
• De intrinsieke dynamiek van het hersenweefsel (z.g.n. endocraniale spasmen)
• De hypofyse en hypothalamus

Door de behandeling van onder andere deze structuren herstelt het normaal functioneren en zijn de omstandigheden ideaal voor een succesvolle zwangerschap.

Met osteopathie kan beschadigd weefsel niet worden hersteld. Osteopathie stelt het lichaam in staat het eigen herstelvermogen optimaal te benutten. Als een schade dusdanig is dat het regeneratievermogen van het lichaam tekort schiet (denk bijvoorbeeld aan sclerose van de eileiders) kan osteopathie daar geen verandering in brengen.

Waarom zwanger worden soms niet lukt.

Zoals al gezegd is zwanger worden een gezamenlijke inspanning van verschillende organen. Als één van die organen zijn werk niet goed doet, komt de hele zwangerschap in gevaar. De organen op een rijtje:

De baarmoeder

De baarmoeder is de kraamkamer voor de bevruchte eicel. De baarmoederwand moet de innesteling mogelijk maken. Dit vereist nogal wat voorbereiding. Onder andere moet de baarmoederwand, onder invloed van hormonen, verdikt worden. De innesteling komt in gevaar als er onvoldoende hormonen worden geproduceerd, of als deze hormonen de baarmoeder niet goed bereiken. Als de baarmoeder haar bewegelijkheid verliest, raakt de doorbloeding gestoord en komen voedingsstoffen en hormonen niet op hun bestemming aan.

De eierstokken

Zij zijn de bewaarplaatsen van de eicellen. Elke maand rijpt één eicel uit, die vervolgens bevrucht kan worden. De eierstokken zijn ook de belangrijkste producent van de hormonen die de baarmoederwand stimuleren. Als de eierstokken niet goed functioneren kan de hormoonproductie verminderen, met alle gevolgen voor de voorbereiding van de baarmoeder. Als de doorbloeding van de eierstokken niet helemaal goed is, rijpt de eicel niet goed uit. Deze eicel zal minder makkelijk bevrucht raken.

De eileiders

Zij transporteren de eicel naar de baarmoeder. Vernauwing van de eileider verslechtert dit transport of maakt ze zelfs onmogelijk.

De bijnier(schors)

Deze produceert (zij het in mindere mate) ook “zwangerschap”hormonen.

De hypofyse en hypothalamus

Zij zijn de grote dirigenten in het hele verhaal. Zij zetten door middel van twee stoffen (LH en LTH) de eierstokken en de bijnier aan om “zwangerschap”hormonen te produceren. De functie van deze hersendelen staat onder invloed van de dynamiek van de schedel.

De doorbloeding

De bloedvaten zijn de grote verbindende organen. Een goede doorbloeding is voor een orgaan nodig om zijn functie (in dit geval het produceren van hormonen) goed uit voeren. Het bloed moet de hormonen ook afvoeren en naar de plaats van bestemming brengen.

Fig. 1 de “regelkring” van de zwangerschap.

De doorbloeding van een orgaan is afhankelijk van de bewegelijkheid en de spanning in het bindweefselvlies dat het orgaan omgeeft. Tussen deze bindweefselvliezen lopen namelijk alle aanvoerende en afvoerende bloedvaten. Spanning in zo’n bindweefselvlies stoort de doorbloeding, waardoor de cellen van een orgaan onvoldoende voedingsstoffen krijgen en hun afvalstoffen niet kwijt kunnen. Als een orgaan minder goed “presteert” hebben alle organen die hiervan afhankelijk zijn daar last van. Op hun beurt gaan die organen ook minder goed functioneren. Een kettingreactie van storingen door het hele lichaam is het gevolg.