Blog
Blog
Welkom op de blogpagina van Movere praktijk voor Osteopathie, Axel Staps D.O.-mro. Op deze blog zal ik geregeld, ik streef naar eens in de week, artikeltjes plaatsten die hopelijk interessant zijn voor u als (potentieel nieuwe) patiënt. Soms zullen de artikelen meer inzicht geven over osteopathie en haar mogelijkheden uw klachten te verhelpen, soms zullen maatschappelijke ontwikkelingen zoals vergoedingen van zorgverzekeraars, of ons streven naar overheidserkenning als onderwerp dienen.
Veel leesplezier!
Axel Staps D.O.-mro
Lees hier al mijn meest recente blogjes
Osteopathie en Migraine
Hoofdpijnklachten en migraine zijn veel geziene klachten in de osteopathie praktijk. Uiterste vervelende klachten die niet zelden tot langere of kortere uitval leidt uit het arbeidsproces of schoolactiviteiten. Migraine, laat ik het daar even op houden, is een klacht waar in Nederland naar schatting 2 miljoen mensen last van heeft (bron Neurologie Centrum Amsterdam ). 2 miljoen!
Toch gek, dan, dat migraine tevens één van de slechts begrepen aandoeningen is uit het gehele medische spectrum. De oorzaak van migraine is nog altijd niet bekend en het voorhanden zijnde beleid strekt niet verder dan het voorschrijven van zeer zware pijnstillers. Er is wel redelijk geïnventariseerd welke factoren van invloed zijn op migraine en adviezen als beter slapen en minder stress zijn op zich zinnig, maar je voorkomt er geen enkele aanval mee.
Ook valt het op dat migrainepatiënten vaak last hebben van meerdere klachten, maar er wordt geen verband gelegd tussen de migraine en die andere klachten.
En dat is nu precies wat een osteopaat wel doet.
Migraine is een klacht waarbij vaak neurologische-, doorbloeding-, bindweefsel- en hormooncomponenten een rol spelen, en de migraine is dus het best op te lossen door al die componenten te onderzoeken en (daar waar nodig) te behandelen.
Alle organen en weefsels in het lichaam is met elkaar verbonden en hebben invloed op elkaar. Alle organen en weefsels hebben een goede doorbloeding nodig en een goede zenuw- eventueel hormonale aansturing. Als er ergens in dit complexe systeem iets mis gaat leidt dat in een kettingreactie aan verstoringen, uiteindelijk tot symptomen (zoals bijvoorbeeld hoofdpijn). Door aan de bron van alle ellende te beginnen, los je de hele kettingreactie op en verdwijnen de klachten. Zonder medicijnen.
Osteopathie is een serieuze behandeloptie voor migrainepatiënten en is, door het gebruik van westerse wetenschap (anatomie, fysiologie, neurologie en embryologie) een hele natuurlijke aanvulling op het huidige medische spectrum.
De valkuil van de therapeut
Iemand die osteopathie heeft gestudeerd is een osteopaat, iemand die fysiotherapie heeft gestudeerd een fysiotherapeut, iemand die psychotherapie bedrijft een psychotherapeut, enzovoort.
Misschien is dit een wat merkwaardige zin omdat het vooral een open deur lijkt. Een duidelijk onderscheidt tussen verschillende beroepen is ook belangrijk, maar een te sterke identificatie van de practicus met zijn vak heeft ook een gevaar. Het is geen onbekend fenomeen dat therapeuten protectionistisch zijn tegenover hetgeen zij tot hun expertise rekenen. Dit leidt uiteindelijk tot therapeutische interventies die niet primair ten dienste staan van de patiënt.
Stelt u zich een automonteur voor.
Uw auto heeft een mankement, en u brengt hem naar de garage. Nu treft u daar een monteur die zichzelf ziet als steeksleutelaar. De kans dat deze man uw auto kan repareren is vrij klein, omdat de kans dat de steeksleutel het enige benodigde stuk gereedschap is vrij klein is.
Nu zou het nog geen groot probleem zijn als er tegelijkertijd een schroevendraaierdraaier en een hameraar rond zouden lopen en deze verschillende disciplines goed zouden samenwerken.
En juist daar gaat het in therapieland vaak mis. De sterke identificatie met het vak leidt tot de misplaatste opvatting dat datgene wat tot dat vak behoord alles is dat er is. Het wij hebben gelijk en zij niet principe, zeg maar.
Ik zie mijzelf in de eerste plaats als feilbaar therapeut. Ik benut de grenzen van mijn kunnen en weten binnen de osteopathie om patiënten zo snel mogelijk hun doel te laten bereiken en ben zeer zelfkritisch op resultaat en de termijn waarin dit behaald wordt. Ik interesseer mij in hoge mate voor andere disciplines omdat wij onvermijdelijk elkaar aan (moeten) vullen.
De afbakening van een werkgebied vind ik een individueel te bepalen gegeven (wat de één kan, kan een ander soms niet) maar het erkennen van je eigen grenzen, te samen met respect voor andere disciplines is essentieel om doelmatige zorg te garanderen.
Tandjes? check de speen
Elke baby krijgt vroeg of laat tandjes, gelukkig maar. Buiten dat het doorkomen van tandjes een bijzonder vervelend proces is voor de kleine hummel zit er een klein maar reëel, weinig gekend gevaar aan.
Als je kindje een rood wangetje krijgt, dat warm aanvoelt, huilerig wordt en soms koorts heeft kan het zijn dat de eerste tandjes doorkomen. Meestal gebeurt dit tussen de 4e en 7e maand. Het bijpassend huilpatroon kan ook anders zijn dan u van uw baby gewend bent. Vaak is er sprake van een constante "drein" huil met korte felle uithalen. En dat dan de hele nacht door.
Een ander teken dat het zover is, is de manier waarop uw kindje de speen gebruikt. Zit de speen normaal mooi in het midden, bij doorkomende tandje verschuift hij vaak naar de kant van de doorkomende tandjes. Uw kindje gaat de speen namelijk gebruiken om het tandvlees ter plaatse te masseren.
En hierin schuilt het gevaar. De doorkomende tandjes van uw baby zijn namelijk vlijmscherp en kunnen het siliconen zuigdeel makkelijk beschadigen. Eenmaal beschadigd, kan het siliconen afscheuren en in de keel van uw baby terecht komen.
Check sowieso regelmatig de speen, maar bij doorkomende tandjes elke keer voordat u de speen aan uw kindje geeft.
De controle is heel eenvoudig: Pak de speen vast bij de ring en het zuigdeel en trek er stevig aan. Rek de speen zo ver uit dat de aanzet goed zichtbaar is en controleer de hele speen op gaatjes en scheurtjes. Zodra u een gaatje ziet, moet u de speen niet meer geven en weggooien. Let op, dit kan soms betekenen dat uw hummeltje iedere dag een nieuwe speen nodig heeft!
In die gevallen kan het de moeite lonen om een massieve speen te gebruiken. Die zijn robuuster en zijn ook effectiever als tandvleesmasseur.
Axel Staps D.O.-mro
Bron Zelfherstellend effect osteopathie aangetoond
Wij osteopaten weten het al 140 jaar. Het is een belangrijk onderdeel van ons concept: de osteopatische behandeling geeft het lichaam de gelegenheid om het zelfherstellend vermogen weer te benutten. Het is een belangrijke zuil uit ons concept. Nu is voor het eerst duidelijk waarom.
Wetenschappers hebben aangetoond dat bij een osteopatische behandeling palmitoylethanolamide vrij komt. Palmitoylethanolamide is een lichaamseigen eiwit dat cellen in het lichaam beschermt en repareert. Het beschermt bovendien tegen infecties en ontstekingen. Palmitoylethanolamide is ook nog eens pijnstillend.
De effecten van osteopathie zijn niet alleen gebaseerd op het vrijmaken van palmitoylethanolamide, maar deze ontdekking draagt wel enorm bij aan de onderbouwing van ons vak en vormt een verklaring voor onder andere het brede indicatiegebied van osteopathie.
Osteopathie en S.O.L.K.
S.O.L.K. staat voor Somatisch Onvoldoende verklaarde Lichamelijke Klachten. Het Nederlandse Huisartsen Genootschap zegt hierover het volgende:
- Er is sprake van Somatisch Onvoldoende verklaarde Lichamelijke Klachten (S.O.L.K.) als lichamelijke klachten langer dan enkele weken duren en als er bij adequaat medisch onderzoek geen aandoening is gevonden die de klachten voldoende verklaart.
- S.O.L.K. is een werkhypothese gebaseerd op de (gerechtvaardigde) aanname dat somatische/psychische pathologie reeds afdoende is uitgesloten.
Als de arts niets vind betekend dat niet dat u niets heeft.
Osteopathie bij huilbaby's 1
Ik krijg nog wel eens de vraag: wanneer is een baby nu eigenlijk een huilbaby? Officieel hanteert de huisarts de zogenaamde "regel van drie", dat wil zeggen langer dan drie uur per dag, op drie of meer dagen van de week gedurende minimaal drie weken (bron: huisarts&wetenschap). Maar kunnen we daar wel wat mee? Wat als een kindje 2,5 uur op een dag huilt? Persoonlijk vind ik een norm als deze lastig werkbaar. De huisarts besteed vooral (terecht) veel aandacht aan het geruststellen van de ouders, en benadrukt daarbij dat het niet aan hun ligt. Verder kan hij eventueel aanpassingen voorstellen in de voeding, alhoewel het effect daarvan niet bewezen is. Een huisarts rept over het algemeen met geen woord over osteopathie, en zal zelfs meestal afraden hulp te zoeken.
Dus daar zit je dan met je huilbaby.
Ik vind het belangrijk om de aard van het huilen mee te nemen in de overweging. Elke baby huilt, maar niet zonder reden. 'Normaal' huilen stopt op het moment als aan de vraag wordt voldaan. Of dat nu eten, een schone luier of een knuffel is, vaak zodra de baby al merkt dat aan de vraag zal worden voldaan, zal het minder hard huilen of stoppen.
Heel hard, ontroostbaar huilen is in mijn ogen nooit normaal! Het lastige is alleen dat er geen regulier medische oorzaak aan ten grondslag ligt, maar een disfunctie. Een disfunctie is een "anders" functioneren van weefsel t.g.v. bewegingsverlies. In dit geval van de schedelbotten en vliezen. Dit is niet te zien op foto's of scans en onttrekt zich zo aan het oog van de (huis)arts.
En de test is snel gemaakt. Kom voor een oriënterend consult, dat geeft al veel duidelijkheid. Als je besluit tot behandelen, is je baby gemiddeld na drie behandelingen van de ellende af.
Axel Staps D.O.-mro
Web zorggids en bedrijvengidsen
"An Osteopath must be an man of reason who proves his talk by his work."
A.T. Still, grondlegger van de osteopathie

