Osteopathie
movere praktijk voor osteopathie, plesmanplein 10 2024 HT Haarlem 023-5128211

Osteopathie, de geschiedenis.

Osteopathie is eind 19e eeuw in Amerika ontwikkeld door de reguliere arts Andrew Taylor Still. Zijn inzicht en onderzoek op het gebied van de regulier medische basiswetenschappen, zoals de bouw van het lichaam (anatomie), de lichaamschemie (fysiologie), de werking van de zenuwen en hersenen (neurologie) en de ontwikkeling van de ongeboren mens (embryologie), leidden tot deze behandelmethode.
Alhoewel hij een regulier arts was, had hij een hekel aan het voorschrijven van medicatie. Hij had de overtuiging dat het lichaam zelf kon genezen van tal van ziekten en dat het gebruik van, zoals hij dat zag, "giftige stoffen" niet nodig was.

In Amerika en Engeland is osteopathie een regulier medisch beroep. In Nederland valt de osteopathie (nog) niet onder de wet Beroepen Individuele Gezondheidszorg (BIG), en staat daarom te boek als “alternatieve geneeswijze”. De inhoud en de organisatie van de osteopathie is echter gedegen en kwalitatief hoogstaand.

Osteopathie, opleiding en organisatie.

Een osteopaat heeft een vijfjarige opleiding gevolgd na zijn HBO opleiding in de gezondheidszorg. Een osteopaat D.O. heeft na deze opleiding wetenschappelijk onderzoek verricht op het gebied van de osteopathie.
In Nederland is de kwaliteitsbewaking van de osteopathie in handen van het Nederlands Register voor Osteopathie (NRO). Zij stellen bijvoorbeeld eisen op ten aanzien van verplichte nascholing. Een geregistreerd osteopaat is te herkennen aan de letters ”mro”.
Daarnaast kennen we in Nederland de Nederlandse Vereniging voor Osteopathie (NVO). Binnen deze vereniging worden onder meer de beroepsethiek en de gedragsregels vastgelegd.
Bij een osteopaat “D.O.-mro” weet u dus zeker dat u de beste behandeling krijgt.

Osteopathie en hoe het werkt.

Osteopathie gaat uit van de eenheid van het menselijk lichaam.
Het lichaam is namelijk geen verzameling losse onderdelen, waarbij deze onderdelen onafhankelijk van elkaar hun werk doen. Het lichaam is een bijzonder ingewikkelde "machine" waarbij elk deel afhankelijk is van elk ander deel.

In een gezond lichaam werkt alles optimaal en werkt alles optimaal samen. Alle interne organen (b.v. de lever of de darmen), alle zenuwen, alle bloedvaten, de spieren en gewrichten en de hersenen en zenuwen zorgen samen voor een goede gezondheid. De andere kant van die medaille is dat als er ergens in het lichaam een orgaan niet goed werkt, een ander orgaan hier last van heeft. Hierdoor gaat dit tweede orgaan minder goed werken en ontstaan er klachten.

Dit houdt ook in dat de oorzaak van een lichamelijke klacht niet daar hoeft te liggen waar men de klacht ervaart. Zo kan een probleem van de nieren rugpijn of nekpijn veroorzaken, een probleem van de lever hoofdpijn, en een probleem van de middenrifzenuw darmklachten.
Daarom ga ik in het hele lichaam op zoek naar de echte oorzaak van de klachten.

Osteopathie en het belang van beweeglijkheid

Bij osteopathie draait alles om beweging. Elk orgaan in het lichaam heeft een beweeglijkheid ten opzichte zijn omgeving (zijn "buur" organen), en een beweging van zichzelf (zeg maar vervormbaarheid). Die beweging en beweeglijkheid heeft hij nodig om gezond te blijven en om goed te functioneren. Als een orgaan "gefixeerd" raakt, wordt daardoor zijn doorbloeding gestoord. Hierdoor kan hij zijn werk niet doen en veroorzaakt hij klachten of stoort hij andere organen.
Welke klachten er ontstaan hangt dus af van de onderlinge relaties van de organen. Een klacht is bij wijze van spreken het gevolg van een kettingreactie van functiestoornissen door het hele lichaam.

Een voorbeeld:
Een van de functies van de lever is het produceren van gal. Gal is belangrijk voor het verteren van voedsel. Als de lever "gefixeerd" raakt produceert hij minder gal, waardoor de vertering slechter verloopt. Dit slecht verteerde voedsel vormt een extra belasting voor de darmen waardoor deze gefixeerd raken en b.v. rugpijn veroorzaken. Zo kunnen er problemen ontstaan op het gebied van de energiehuishouding, met vermoeidheid tot gevolg, of stoornissen in de natuurlijke afweer hetgeen onder meer chronische ontstekingen tot gevolg kan hebben.

Om dit te behandelen hoef je alleen de beweeglijkheid van die organen te herstellen en dat is precies wat een osteopaat doet. Met organen wordt hier overigens niet alleen buik-, borst- en bekkenorganen bedoeld, maar ook het hele bewegingsapparaat en de dynamiek van de schedel. De therapie bestaat uit technieken die met de hand worden uitgevoerd. De organen worden bij wijze van spreken "gemobiliseerd".

Het lichaam kan het zelf

Als de betrokken organen hun beweeglijkheid weer terug hebben is het lichaam zelf weer in staat orde op zaken te stellen. Feitelijk geneest het lichaam zichzelf. Wij noemen dit het zelfregulerend vermogen; dit is een ander belangrijk uitgangspunt van de osteopathie. Osteopathie werkt om die reden niet met apparaten of medicijnen. Zolang het weefsel van een orgaan niet is veranderd (zoals bijvoorbeeld bij levercirrose) zal dit orgaan (en het lichaam als geheel) altijd streven naar normaal, klachtenvrij functioneren. Dit geeft ook gelijk de beperking aan van osteopathie. Als het weefsel van een orgaan wel is veranderd heeft een behandeling geen, minder of een minder langdurig effect. Gelukkig is er in veel gevallen (nog) geen sprake van weefselverandering.

Door te werken met het zelfregulerend vermogen van het lichaam volstaat in de meeste gevallen een bescheiden aantal behandelingen (ongeveer 3 tot 6 behandelingen) dit is wel voor een deel afhankelijk van hoelang een klacht al bestaat.

Heeft u vragen over deze web site stuur een e-mail naar  osteopathie-movere@planet.nl
Laatste wijziging: 14-03-08